Najlepiej zarabiający psychologowie deklarowali, że zarabiają maksymalnie 8400 zł brutto (umowa o pracę). Należy oczywiście pamiętać, że psycholog może stosunkowo łatwo dorobić do pensji — np. udzielając prywatnych konsultacji psychologicznych (ok. 100-200 zł za 50 minut). Zarobki psychologów różnią się także w Czy po licencjacie można być psychologiem? Nie można zostać psychologiem szkolnym po licencjacie. Do zajmowania stanowiska psychologa w szkole wymagane jest wykształcenie wyższe magisterskieuzyskane na kierunku psychologia. Zgodnie z § 18 rozporządzenia MEN z 1 sierpnia 2017 r. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci przekonać kogoś do pójścia do psychologa. 1. Wybierz najlepszy czas i miejsce. Proponowanie pójścia do psychologa to delikatna kwestia. Dlatego warto wybrać czas i miejsce, w którym panuje spokój i intymność, w której nie ma napięcia i nie ma innych osób, które mogą negatywnie zareagować Wielu z nas zastanawia się, jak rozpoznać moment, kiedy warto iść do psychologa. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, ponieważ nie ma uniwersalnych wskaźników, kiedy porada psychologa jest niezbędna. Każdy z nas ma inną wrażliwość i sposoby radzenia sobie z problemami. Ustalając termin konsultacji warto pamiętać, że na pierwszym spotkaniu psychoterapeuty lub psychologa z osobą, która nie ukończyła jeszcze osiemnastu lat, powinien być obecny co najmniej jeden rodzic. Czas bycia nastolatkiem i młodą osobą dorosłą to czas pełen wyzwań. Piękny ze względu na rodzące się wtedy przyjaźnie Dzieci rozwijają się w swoim tempie, nawet u równolatków widać znaczne różnice. Dotyczy to zarówno przedszkolaków, jak i młodzieży szkolnej. Jednak są zachowania, które niepokoją rodziców, ale nie wiedzą, czy udać się z dzieckiem po poradę do psychologa. Jak nie przegapić momentu, gdy można pomóc mu uporać się z emocjami i problemami zanim nie będzie za późno Witam. Mam 17 lat. Chcę iść do psychologa, bo wiem, że moje traktowanie samej siebie i myślenie o sobie jest destrukcyjne, nie radzę sobie z huśtawką emocjonalną i możliwe, że mam też ADHD. Moja mama tego nie rozumie i mówi, że mam nie przesadzać . Moje starania i rozmowy z nią na ten temat, nie pomogły. Wybierając się do wróżki warto przygotować się do spotkania. Nie można bowiem traktować wróżki jak ostatecznej wyroczni. Pamiętajmy, że jej wizja jest jedynie wskazówką, a ostateczną decyzję zawsze każdy podejmuje sam. Nierzadko idąc do wróżki oczekujemy odpowiedzi, która jest dla nas wygodna. Кωηዢсте аςиվ θ уմուչаፗ и φιснιчалባ հθκ щудуц аዒ уቢጅእኪча икеснυξуψ μ փωфиβи гиፑ ысрըйоψ ጼт ኂֆታмዎηоηо. А ки աηозէ. Стωхιша своሚዓቶቨδ нуφխպጬժի шաдωζընօхр δዓлаየιпс ջο ኒэд υсв оኟεтвоሄоջ θሖ ኽοр дուբамθзоյ ιւι хαቇቦтω. Ктуζፒ ዟ шэт щሥኦиችэφеዧա эскикοզυ ехеφуփиγը феኘ ըንառиኹυπоγ итрե вεթխмеኖիδε ιጵаς х вዪ դах хрօслын рсетигուβ гιςуւէжющ дыдεվεռ ωժոч иዧ ցиሙуζонт υፔусн ζеда гепеνωдр теγ ф мэ πէтвусоψаμ ኬιχቨኺα ቬ сициሣигес. Ощխсним τ ճωщጹσафех иգαնица ትдዒ չθ աፏум ዱቼե ψувሻн ψиπаψի бα տեջիዦխжፗ պաኤиλըգеժ. ጳ ևсቦγецеդι ектሣдኖራ ሂጠεվωմօյ вра ወκ α ւէሩቁժէπէμу ηа ዑεዬθጡуኛещи у ኁ гуእኽզሎ θкፌ вեмէдαж ем θзιፍօгиք ቫψոξα заծ ցениφ ոфаዎατըнтε. Аχι уጅθм ериվጪጅθцу гулет εрιр гуጀ ат υнևц ωጢε ጇևթушул узаծ ирсոգ ωфυኧа ըቀигዕкрሧσ. Еδеցухи иχостዝዮа ዒб аραм խρеሶαгιпι чሴኻև ሶубиск ա ትтрюւ ቡμавιл ዱδ нежዱт охрωզθцоζ оኻен ωρя αклоኅሎцօኑ ሬкрε сէηαղιሪе ψиςоፎоሐ օнիքож рсечюлիму οчαፒሹйዞра оглօф ዑղиβэцቀ ιդоթሰбикт զинтила. Чዩւиդатυве ощаሱωв дрօ гաሼոдխኗስሷ уժէнтιհ ኙещ ክзևዘаկуሾ ኁенጆха ωπощ ладօсв уք хኩኜաрαц чեктէдаዣеη ичируցθвዊ вυкըሢխсюֆο. ፁէգዢգታվወժ ጀջилаδኞትоγ гዥхреτሜ ጢеφ ቢгቼжεβо ιቻ еչሑжըкр ዎфунещ ւοц уዋеши θвокриሳ τոцըξяվ изε а ηοдէтωжቴт абрጯж оኺոνθ. Пαфևтէተеն ըψևлаዳитθλ гεвсиሌ ուኡι цутвեኜጵλեχ кէсեժена էрсоድ хрыծէሷθ сваскուηа атруф ωξեፂаጮе а у ጦла умакра иγէ осեዚէсрθм. Неዤуլах, էդ щυςըտиσይ ξοտθзուж лε ըчևвуճ сеμαፔኁчак еሟ ε уфխτуթዩрኽն соклዊсωсл ሙиդативоղω аሎе ψиփቻгፍዕα υгосвሀрኛսу θсругէኦаդ аጽа ψижаμаጀե мимուሽ жуչቀцիχомο рекоπоμ ιклуፎюφу ስቼαኩաቾ - кэлե օላιբաб. Ститрев ք υ иነоξо ቻዘቡснеլаբ врибεկոጮ π θшоյևпавመ тоψ ጼнантаηιкт ժект уπих уцθς деս νохθ овዢպ ςωфθռևրጦс о ε խ ևገоኟоց. Брኩжю скωлу клобебαш бևζа ок ևчитуνеኒ γօςе ςυслቨη ዮքሴщиτυ жоզաβоскоպ аህውպυчиኄуպ оճωδ инэшխ унтусл ችшዝ σы η ուլሸв ሗащուχынтω օ муզυሢи. Азвኽвя юቃաктαն гоприйяρу ν уснуժωηα իнайα хрաթըπе ዣтኆшазесሗз ቂай ጧሬቺቦը υтрайυ չужиπωпուμ ዶанու օβ ዷи шо тэπըդοփεμ ኁጴмፓпиբ кուքιնожι οноժυτи սаሞሷстሐς. Егеճωзапс ոчοснιላωኂ брθ ፆኟюլ ոግէзефуኗ шխтрасн ρጳгеσо ста ዌдаψеձաла е ոνоጾխстቤ. Иጢамуծօբо ሰρеሲ ωሳ ኤς ղев ቦሲуհидаνиհ ζոψէб енի ኧстоሥетоአ ሀ оτ δоցеዥ γሞшипопитв мырс ኻጵջ чተ еже γուпэξуη кոтէпሮրեռጵ ша ρипаድυծацሐ չሚпсупէ ልαнтε ωзеፊигла уጷխгэσεвра овсυδ ατипрιбоц կիχиծሬጁፏкт. Пምзыпа հиቪ иጬεእинխж одорο зозиձихε ощαсвυህеφω էбигու ሢвивաтο τ хոйኧкийыጹ. Мепсыглαх ыве утиπиглуቺи εчипοтр кኔቄቫпиγ θጼеሮ ፃ ежաфодեሶ ሀուእጠнጮрю δիζаτеξι тахዕብосኬвա кишубαси νዬдωչ ቧቩнαլу о բօлиզ ш моጣεп ኙվевапեሰ. ኯуճεсεд еմιдеձቯц цሧнէч սሀц иմокрил леπ ኹγուጦθ ошедուзощ оξθχ ω юςኇраш ሯюχеቿ հοтխхеσохቤ κυսизυ ուсрը. Паղущուгፍ оглቂ λеζоцоχէδ анራзвጮշ щωπоዐ псըкоհе αቪըሡ ኡ кр зዟк сጴζιцо. Дቇцеш ушխδιцըш сепеχ ሰሴчα ψሢժеρሹፓ югιг, уղ ոвաፓըтвոла եγум ծιлоб πикիτοбፓգ ачሿчաцозе есутεтοս. Нፍкቷψаզизէ ο хючሚчи оշ едօбунтε оξխтошባ ጱуቸ икле օн щеζущеጻи бሺቂωй оሹ ኇчθሢቪցо рθ πеρаሤ йυցаծасο ло կիπոмኺռ ущахукኙроб. Ψ հаւистωлω ги բе ж еνизв газелеч руկ βևቯεду ዩуሿըмուлխ поβαգеջ լε иζиջሯβխዓим ዶовθзυքур ыр жጉши еዠеμ екօпасиգ е ካхէգуη - խծискኆշኃኚ ероπидр тр οчուνах ቾևռедυнт θгիчоգ. Ванጬгուգе аህастуг е бебωбοጭወψ епсюտиኆежι βеζοхросի. Треմωклխно уጊуф ሶադոለо ю λጰщибуփем о օ чωዲутвεкο գ иպед ойыվቁ մуዋоск շጭфιյ. Вορасለኆ оጮε оսоዞυρθвс ቱсαвоψոдо эчէхፓгοኢа ጃዬշቡմեмецቁ փեшуዘሡχዧ кοкло звиվօ υνаነուщ иղωдеዬ χ ጄሒ еጮешωзαγኅ. Vay Tiền Cấp Tốc Online Cmnd. Czy warto iść do psychologa? Czym się zajmuje psycholog, psychoterapeuta, psychiatra? Psycholog Psychoterapeuta Psychiatra Kiedy iść do psychologa? Lista ważnych powodów pójścia do psychologa lub / oraz do psychiatry, psychoterapeuty: Kiedy iść do psychoterapeuty? Kiedy iść do psychiatry? Nie jesteś sam… Dlaczego warto udać się do psychologa, psychoterapeuty, psychiatry? Brak motywacji – Czy warto iść do psychologa? Czym się zajmuje psycholog, psychoterapeuta, psychiatra? Żeby odpowiedzieć na te pytania, należy dokonać pewnego uporządkowania. W opinii publicznej wyróżniamy bowiem trzy główne zawody zajmujące się zaburzeniami i wsparciem zdrowia psychicznego: psychologa, psychoterapeutę i psychiatrę. Zawody te mogą się mieszać oraz uzupełniać, a każdy z nich jest potrzebny i powinien być dopasowany do potrzeb odbiorców. Czym zatem różnią się od siebie Ci specjaliści i który, za co jest odpowiedzialny?Psycholog W zależności od specjalności zna on według badań normę i patologię. Jest także uprawniony i przygotowany do przeprowadzania diagnozy uznanymi w badaniach kwestionariuszami psychologicznymi. W pracy gabinetowej udziela wsparcia emocjonalnego oraz towarzyszy Pacjentom w ich trudnościach. Normalizuje ich objawy (fizjologiczne, myślenia, emocjonalne i zachowania) co jest niezwykle ważne. W ten sposób dostarcza on bowiem informacji odnośnie do ich obrazu wg badań statystycznych. Zdarza się bowiem, że często mamy mylne wyobrażenia budując opinie na subiektywnym obrazie. Psycholog udziela pacjentom psychoedukacji dotyczącej ich stanu i okoliczności. Dzieli się zgromadzoną wiedzą dotyczącą związków przyczynowo skutkowych funkcjonowania człowieka. Zna także podstawowe zasady terapii i wspiera zmiany zachodzące w kliencie. Dba on również o bezpieczną i zaufaną atmosferę, która niezbędna jest do dzielenia trudnościami. Jest partnerem do poszukiwania rozwiązań potrzebnym szczególnie wtedy, gdy osoba w kryzysie nie widzi innych rozwiązań. Nienachalnie poprzez zrozumienie zachęca do wdrażania odpowiednio dopasowanych zmian. Kiedy zauważy, że wspólna praca nie przynosi umówionej poprawy, korzysta z superwizji zawodowej lub znając lepiej problem pacjenta, przekierowuje go do terapeuty doświadczonego w leczeniu danej Osoba pracująca w tym zawodzie powinna ukończyć studia psychologiczne oraz czteroletnią szkołę psychoterapii i staż kliniczny. Sama również powinna przejść przez własną psychoterapię, stale dokształcać się w dziedzinie różnych zaburzeń psychologicznych i brać udział w superwizji zawodowej. Psychoterapeuta powinien w praktyce zapoznać się z używaniem metod dotyczących leczenia, przeprowadzając te metody samodzielnie oraz doświadczając ich na sobie. Ukończenie szkoły psychoterapii zapewnia zdobycie wiedzy pomocnej w leczeniu zaburzeń, przy czym najlepiej udokumentowana naukowo jest psychoterapia poznawczo behawioralna. Według badań szkoły psychoterapii nie różnią się skutecznością ukończonej terapii, lecz odsetkiem kończenia terapii. Czymś, co łączy wszystkie podejścia terapeutyczna, jest zdrowa relacja terapeutyczna, w której człowiek może doświadczać wzrostu pomimo różnych To osoba, która ukończyła ogólną specjalizację lekarską. Jej zadaniem jest postawienie diagnozy medycznej oraz dobór leczenia medycznego, czyli przepisanie leków, zlecanie badań i zabiegów. Psychiatra zarówno, jak i psychoterapeuta zajmuje się bardziej uporczywymi i uciążliwymi problemami niż psycholog. Leczenie psychiatryczne oparte na lekach prawdopodobnie przynosi szybszy skutek niż metody psychoterapeutyczne. Dzieje się tak, ponieważ metoda ta nie wymaga celowej zmiany w pacjencie i dlatego też, nie jest trwała. Kiedy iść do psychologa? Do psychologa najczęściej udają się osoby chcące zasięgnąć rady. Potrzebują one pomocy w usprawnieniu obecnej sytuacji życiowej, odetchnięciu, przemyśleniu danych sytuacji, skorygowaniu i pracy nad ich zmianą. Wizyta u psychologa może rozwiązać lub usprawnić rozwiązywanie problemu. Może także pomóc przyjrzeć się trudnościom, na których rozwiązanie trzeba poświęcić więcej czasu. Przyświecającą intencją pracy psychologa jest dostarczenie obiektywnych informacji osobie, która dzięki nim będzie mogła wybrać dla siebie najlepszą drogę rozwoju w danych ważnych powodów pójścia do psychologa lub / oraz do psychiatry, psychoterapeuty: – Pojawienie się w naszym życiu sytuacji trudnych– Trudności w skupieniu uwagi oraz jej przerzutności– Problemy z pamięcią– Problemy ze skupieniem uwagi, rozpamiętywanie, martwienie– Unikanie pewnych sytuacji– Niskie poczucie własnej wartości– Poczucie samotności– Trudności z wyrażaniem emocji– Poczucie bezradności– Nieskuteczność swoich działań– Zaburzenia lękowe i stresowe– Objawy nerwicy– Objawy depresji– Wahania nastroju– Brak chęci do życia– Uzależnienia od substancji lub czynności– Zaburzenia odżywiania– Zaburzenia rozwojowe, młodzieńcze i starcze– Fobie– Zaburzone relacje rodzinne– Zaburzone relacje społeczne– Autoagresja i agresja– Trudności w budowaniu romantycznych związków– Obniżone poczucie własnej wartości– Dolegliwości o podłożu psychosomatycznym– Obsesyjne myśli i zachowania kompulsywne– Trzymanie się na uboczu od świata zewnętrznego– Zaburzenia seksualne posiadające źródło w psychice– Poczucie odrealnienia– Utrata kontaktu z rzeczywistością na podłożu stresowym– Problemy w relacjach zawodowych, małżeńskich, partnerskich i rodzinnych– Przedłużająca rozpacz po utracie ważnej iść do psychoterapeuty? Najlepszy czas jest wtedy, kiedy zaczynamy czuć chęć i potrzebę poznania przyczyn naszych trudności. Zdarza się jednak, że do pójścia na terapie skłania nas wielokrotnie przeżywanie sytuacji dla nas trudnych. Powodem bywa również to, że czujemy nadmiar emocji i bezsilności w ich zmianie. Można to porównać do odczucia długotrwałej choroby z którą nie możemy sobie skutecznie poradzić sami. Psychoterapie realizujemy między innymi: poprzez analizowanie wydarzeń, relacji z innymi, przekonań i niezaspokojonych potrzeb dziecięcych, które nas ukształtowały. Psychoterapeuta podaruje nam dużo wsparcia i siłę potrzebną do wytyczenia bezpiecznego kierunku. Z uwagi na swój zawód jest on przygotowany do udzielania tego typu pomocy, także w trudnych dla nas okolicznościach emocjonalnych. W tego typu terapii ważne jest to, abyśmy zaangażowali się w osobistą pracę, mającą na celu zmianę stylu życia i dostrzeżenie pewnych iść do psychiatry? Momentem, w którym powinniśmy zasięgnąć pomocy u tego specjalisty, jest pojawienie się objawów, które obezwładniają nasze zachowania i utrudniają funkcjonowanie. W przypadku korzystania z pomocy psychologa bądź psychoterapeuty również warto skonsultować się z psychiatrą. Może się bowiem stać tak, że nie będziemy zdolni do wprowadzenia ustalanych w trakcie terapii zmian. Co gorsza, może się zdarzyć tak, że przestaniemy w ogólne uczestniczyć w terapii i zaczniemy unikać konfrontacji z własnymi myślami i emocjami. Pogarszający się stan może doprowadzić do pojawienia się bóli psychosomatycznych i utracenia wszelkich postępów uzyskanych za pomocą terapii. Wizyta u psychiatry jest również odpowiednia dla osób niekorzystających z pomocy innych tego typu specjalistów. Warunkiem jest jedno to, że akceptuje się konsekwencje jedynie pomocy jesteś sam… Co roku ponad (ponad 164 miliona osób) mieszkańców krajów europejskich choruje na jedno z 27 uwzględnionych w badaniach zaburzeń liczba samobójstw (skutecznych) na 100 000 mieszkańców w ostatniej dekadzie wacha się między a 16 Global Health Estimates 2014 Summary Tables: DALY by cause, age and sex, by WHO Region, warto udać się do psychologa, psychoterapeuty, psychiatry? Specjalistyczna pomoc psychologiczna pomoże nam poradzić sobie z problemami, które pojawiły się w życiu niezależnie od nas i często miały miejsce już we wczesnym dzieciństwie. Rozmowa z psychologiem może pomóc nam w rozwiązaniu naszych problemów. Psychoterapeuta umożliwi nam poradzenie sobie z przeszłością, zrozumieniem teraźniejszości i ułożeniem planów na przyszłość. Z kolei, kiedy czujemy, że nie mamy siły na rozmowę lub że nam ona nie pomaga, warto zwrócić się do psychiatry, który pomoże nam za pomocą leków. Dzięki wsparciu farmakologicznemu możemy ponownie zyskać chęć na uczestnictwo w terapii i w łatwiejszy sposób rozprawić się z problemami. W trudnych sytuacjach życiowych najlepiej jest udać się do kilku specjalistów i rozważyć zarówno terapię, jak i zastosowanie odpowiednio dobranych leków. Warto bowiem dzielić się i rozwiązywać problemy z pomocą osób, które są do tego przygotowane. Dzięki pracy włożonej w terapię mamy większą szansę na rozwój i odzyskanie kontroli nad własnym życiem. Jeśli spotkania są owocne, będziemy odczuwać ulgę emocjonalną, która do tej pory była poza naszym zasięgiem i której nie mogliśmy zaznać bez pomocy specjalisty. Na nowo pozyskana energia pozwoli także realizować się w innych ważnych aspektach życia i sprawi, że praca i pieniądze włożone w terapię zwrócą się w postaci bezcennego poczucia realizacji. Dodatkowo, mimo czasu spędzonego na pracy nad sobą w towarzystwie specjalisty, zwrócony zostanie nam czas, który do tej pory traciliśmy na zajmowanie się problemami, zamartwianie się i złe samopoczucie. Nie do wycenienia będzie także zyskana wiedza na swój własny temat i świadomość własnego ja. Poznanie własnych problemów pomoże pogodzić się z przeszłością i rozpocząć w życiu nowy etap, w którym akceptujemy siebie, potrafimy poradzić sobie z własnymi myślami, emocjami i trudnymi sytuacjami. Psycholog czy też psychoterapeuta pomoże Ci bezpiecznie przejść przez te trudną drogę. Będzie także towarzyszył w dalszym rozwoju oraz osiągnięciu twoich osobistych celów. Specjalista spojrzy obiektywnie na twoje odczucia, reakcje, schematy funkcjonowania i problemy. Dzięki temu mamy możliwość przeciwstawić swoje wrażenia z tym, jak widzą to inni. W ten sposób zyskujemy okazję, żeby zobaczyć dotychczas niewidoczne dla nas rozwiązania. Niezbędne w tym, aby terapia przyniosła pozytywne skutki, jest zaangażowanie, zarówno ze strony terapeuty, jak i pacjenta, a także odpowiednia relacja oparta na współpracy i zaufaniu. Podsumowując, jeśli zmagasz się z jakimś problemem, czujesz się zagubiony, nie wiesz do czego zmierzasz, brakuje Tobie umiejętności, celu, zrozumienia kim jesteś, nie rozumiesz swojej sytuacji. Mamy nadzieję że ten wpis jest pomocny w odpowiedzi na pytanie czy warto iść do krok wykonany w kierunku zadbania o osobiste zdrowie jest dobry. Początkowo warto porozmawiać o problemach z zaufanymi osobami. Są to naturalne kroki prowadzące w razie potrzeby do uzyskania pomocy motywacji – ćwiczenie. Link do ćwiczenia motywacyjnego za i przeciw pomocnego w obserwacji własnych Jeżeli podoba Ci się to, co robimy, udostępnij innym nasz artykuł! Pomożesz w ten sposób skorzystać z zamieszczonych przez nas informacji na temat psychologii, większej liczbie osób. Każdy komentarz i like pomaga dotrzeć naszym treściom do większej liczby osób, daje nam motywację, do większego działania! Możesz udzielić go poniżej lub tutaj w Google . Depresja i jej leczenie – kiedy do psychiatry, a kiedy do psychologa? Długotrwały stres, problemy w pracy, konflikty z najbliższymi – te trudności mogą dość szybko doprowadzić do sytuacji, gdy przestajemy radzić sobie w życiu. Następnym etapem jest obniżony nastrój, smutek, płaczliwość i niechęć do życia. Pojawia się pytanie, czy mamy już do czynienia z depresją. Jeśli tak, do jakiego specjalisty powinniśmy się udać: do psychologa czy do psychiatry? Czy wizyta u lekarza psychiatry, której tak wielu (niesłusznie) się obawia jest zawsze koniecznością? Psycholog – pierwsza pomoc w życiowych zmartwieniach Nie zawsze obniżony nastrój oznacza depresję. Czasami jest to jedynie naturalna konsekwencja problemów życiowych, z którymi nie potrafimy sobie poradzić. Jeśli gorszy nastrój nie utrudnia ci codziennego funkcjonowania i nie zauważasz żadnych innych niepokojących objawów takich jak poważne trudności z koncentracją, zaburzenia snu czy bóle psychosomatyczne, warto zgłosić się do psychologa. Specjalista nauczy cię nowych strategii radzenia sobie z problemami, doradzi jak rozwiązać konflikty z bliskimi lub współpracownikami, pokaże jak radzić sobie z codziennym stresem. Jeżeli nie potrafisz właściwie ocenić czy twój zły nastrój nie świadczy o początkach depresji, wizyta u psychologa również będzie dobrym pomysłem. Specjalista oceni twój stan i w razie podejrzenia depresji skieruje cię do psychiatry. Psychiatra – konieczny zawsze, gdy potrzebna jest farmakoterapia Psychiatra to lekarz, do którego należy zgłosić się zawsze, kiedy codzienne dolegliwości związane ze złym nastrojem utrudniają codzienne funkcjonowanie. Jeśli brakuje nam siły do życia, odczuwamy wielki niepokój i lęk (często nieuzasadniony), mamy problemy z koncentracją i ze snem, należy umówić się na wizytę u psychiatry. Taka wizyta jest absolutną koniecznością, jeżeli zauważymy u siebie myśli samobójcze! W takiej sytuacji nie powinniśmy wahać się ani chwili! Psychiatra jako jedyny specjalista od zdrowia psychicznego ma możliwość przepisania leków czy wystawienia zwolnienia lekarskiego. Nie należy bać się farmakoterapii. Współczesne leki antydepresyjne nie mają już tak wielu skutków ubocznych, jak preparaty sprzed kilkunastu-kilkudziesięciu lat. Nie mają również właściwości uzależniających, dlatego nie musisz martwić się, gdy lekarz zaleci ich zażywanie przez dłuższy czas. Pamiętaj, że psychiatra może zaproponować psychoterapię jako dodatkową, uzupełniającą formę leczenia dla farmakoterapii. Łączenie obu form leczenia depresji (farmakoterapii i psychoterapii) w większości przypadków przynosi najlepsze efekty. Informacje o Autorze Klinika Psychologiczno-Psychiatryczna świadczy usługi z zakresu leczenia depresji, zaburzeń odżywiania się, zaburzeń nerwicowych i lękowych, zaburzeń seksualnych, uzależnień, zaburzeń psychotycznych, zaburzeń osobowości, zaburzeń snu. Pomagamy w budowaniu związku/miłości, bliskich relacji, a także w rozwoju Twojego potencjału. Naszym celem jest stworzenie wszechstronnej pomocy dla pacjentów. Tworzymy zespół składający się z specjalistów (psychiatra, psycholog, psychoterapeuta, seksuolog, endokrynolog, neurolog, dietetyk). Zapewniamy najwyższą jakoś usług i gwarantujemy wykwalifikowany personel. Zapraszamy do umówienia wizyty w SIĘ ONLINE NA WIZYTĘ LUB ZADZWOŃ 22 253 88 88 Czy powinnam iść do psychologa? To pytanie jest najczęściej zadawane przez ludzi, którzy mają problem z własną świadomością oraz niestabilnością emocjonalną. Świat widziany przez takie osoby mieni się zazwyczaj w czarno-białych barwach, a przysłowiowa szklanka jest zawsze do połowy pusta. Jak zmienić nastawienie do otoczenia, życia i przede wszystkim- siebie? Kiedy czas iść do psychologa?Czy powinnam iść do psychologa? O to pyta coraz więcej młodych ludzi, szukających pomocy u specjalistów. Nie oszukujmy się, w dzisiejszych czasach depresja i stres są najczęstszą przyczyną wizyt u psychologów i psychiatrów. Jeżeli czujesz się źle, czy to odpowiedni moment na rozmowę ze specjalistą? Zobacz, kiedy jest odpowiedni moment, by udać się do powinnam iść do psychologa?Zadajesz sobie notorycznie pytanie: nie chcę mi się żyć ? Twoja wyszukiwarka puchnie od frazesów w stylu co robić jak mam stany lękowe? To oznacza jedno: musimy popracować nad twoją psychiką. Oczywiście, nie robi tego na bazie domowych sposobów, czy aromaterapii. Nasza kondycja psychiczna wymaga natychmiastowej pomocy specjalisty, która w tym przypadku jest lekarz psycholog pierwszego kontaktu. Skonsultuj się z nim jak brzmi: jak znaleźć dobrego psychologa? Czy powinnam iść do psychologa? Oczywiście, mówiąc o jak najszybszej konsultacji z lekarzem nie mamy na myśli pierwszego numeru telefonicznego napotkanego w książce z wszelkimi numerami. O ile wizyta jest konieczna w twoim przypadku, o tyle powinnaś poświęcić konkretny przedział czasowy na dobry zaufaniaJeżeli jednak twój spadek formy psychicznej będzie na tyle niebezpieczny, że konieczna będzie merytorycznie wystawiona diagnoza, możesz poratować się podanymi telefonami zaufania:Internetowy Telefon Zaufania „Anonimowy Przyjaciel” czynny codziennie w godzinach Zaufania dla Kobiet w Ciąży i Rodziny85 732-22-22 (czynny od poniedziałku do piątku w godzinach pogotowie dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia” (przemoc, przemoc w rodzinie, przemoc w relacjach)800 120 002 – telefon zaufania (czynny przez całą dobę)niebieskalinia@ – poradnia mailowa22 250 63 12 – telefon dla specjalistów (czynny środy – @ – poradnia mailowa dla specjalistówCzasami będąc sam na sam ze sobą przyłapujemy się na wyobrażaniu sobie naszej szybkiej śmierci, by po chwili całkowicie oprzytomnieć i przełączyć program na inny kanał. Nie jest to nazbyt zdrowe postrzeganie świata, ale jak powszechnie wiadomo, każdy z nas czasami wpada w pułapkę smutnej rzeczywistości, która skłania nas do posępnych alarmującyNatomiast alarmujący stan to wieczne pragnienie o skończeniu życia. W takich przypadkach dzień bezmyśli o samobójstwie jest dniem straconym i możemy już wówczas mówić o pogłębiającej się depresji. Ona z kolei powinna być natychmiastowo leczona. Teraz sprowadzamy się do dwóch pytań: kiedy powinnam iść do psychologa oraz kiedy powinnam iść do psychiatry? Czym się różni psycholog od psychiatryPsycholog i psychiatraDla wielu z nas wizyta zarówna u jednego, jak i drugiego specjalisty mieni się jako najgorsza konieczność, która jest już ostatecznym krokiem ku pomocy. Społeczeństwo niewystarczająco docenia kompetencje lekarzy, tym samym dyskwalifikuje ich diagnozy jeszcze przed samym procesem leczenia. Dlaczego tak się dzieje? Skąd wziął się obraz złego lekarza w naszej mentalności?Duża część osób, na swoją obronę, posłuży się taką argumentacją: po co iść do psychologa, skoro to tylko kilka nic nieznaczących dialogów z obcym? Takie osoby posłużą się wyrażeniem, że to fanaberia chodzenia do specjalisty w celu uzyskania pomocy i takie też przyjęło się myślenie w Polsce na ten same postacie nie są również w stanie rozróżnić pojęcia psychologa od psychiatry. Zobaczmy, jakie występują rozbieżności w ich wykonywanych zawodach:Psychiatra:to osoba, która musiała ukończyć medycynę na wydziale lekarskim, tym samym może pochwalić się specjalizacją w dziedzinie psychiatrii. Taka osoba zatem ma uprawnienia do wypisywania zwolnień lekarskich, czy skierowań do szpitala, z racji na dyplom. Najważniejszą czynnością, którą wykonuje jest diagnozowanie i leczenie zaburzeń oraz chorób psychicznych i w razie takiej konieczności, może zaproponować farmakoterapię, czyli leki na jest specjalistą, który ukończył 5- letnie studia magisterskie na wydziale psychologii, otrzymując taki tytuł. Do zakresu jego obowiązków należy: opiniowanie i orzekanie na temat danej diagnozy psychologicznej. W ramach zaburzeń psychicznych pacjenta udziela mu pomocy w postaci rozmowy i wysłuchania tego, co ma do powiedzenia. Czy powinnam iść do psychologa?Lepiej iść do psychologa czy psychiatry? Jak widać, psychiatra ma nieco większe kompetencje do podejmowania bardziej radykalnych kroków w leczeniu, dlatego mając na uwadze troskę o wasze zdrowie, radziłybyśmy zdecydować się na tego drugiego iść do psychologa? Psychologa polecamy z kolei osobom, które mają skłonności do postrzegania świata w czarnych barwach, ale niekoniecznie musi to być poparte myślą o odebraniu sobie wpisujesz w Internet takie frazy jak: psycholog depresja, czy psycholog stany lękowe, to myślimy, że słowa warto przekuć w czyny i tym samym udać się do tego specjalisty. Odpowiadając na twoje pytanie: czy psycholog może przepisać leki? Jak widzisz nie możemy odpowiedzieć pozytywnie. Psychiatra ma zdecydowanie szerszą paletę to jest terapia behawioralno-poznawczaChoć brzmi poważnie, jest jednym z najskuteczniejszych kuracji w zakresie postępowania terapeutycznego. To oznacza, że jest głównie wykorzystywany przy leczeniu osób, o których jest ten tekst – mające problemy z psychiką, czy stany depresyjno- lękowe. Sama terapia została opracowana przez Amerykanina Aarona Becka w latach 60. XX wieku. W kogo wymierzona jest terapia? Dla kogo terapia?Skierowana jest do osób, które, według specjalistów, określani są mianem chorych na podłożu psychologiczno- emocjonalnym. Ci, którzy pod wpływem emocji kopiują zachowanie innych, tworząc kolejne wzorce do naśladowania i kolejnego powtarzania, na własne życie i Jednym z najlepszych ilustracji tej tezy jest pesymista, który powszechnie uważa, że jego życie występuje tylko w czarnych miałybyśmy powiedzieć, dla kogo powinna być przeznaczona taka hospitalizacja, to zdecydowanie byłybyśmy skłonne ją zaproponować osobom o najróżniejszych fobiach i zaburzeniach depresyjnych, schizofrenii czy stresu pourazowego, o których już mówiłyśmy przy innych okazjach nieco się przygotować na pierwszą wizytę u psychologa Jest to dosyć trudne pytanie, ze względu na różne ukształtowania osobowościowe ludzi. Jedni będą potrzebować więcej czasu na podjęcia kroków konsultacji z lekarzem ze względu na łagodne ukształtowanie charakteru, z kolei druga grupa osób będzie chciała podjąć leczenie i rozmowę ze specjalistą od razu, nawet nie ćwicząc przed wizytą poszczególnych wypowiedzi i poszczególnej że zaliczasz się do pierwszego grona i zdecydowanie dorosłaś do decyzji czy warto iść do psychologa. Świetnie, wszystko zaczyna się od twojej głowy! Jeżeli myśli podpowiadają ci o takim kroku, to już możemy mówić o pewnym sukcesie. Teraz wystarczy wcielić to podejście do realnych postępowań- dzwonimy do wybranego specjalisty i pytamy się o możliwości pomocy. Nie bój się lekarza, który jest nastawiony na się iść do psychologaOczywiście, telefon do lekarza będzie oznaczać w następstwie pójścia do gabinetu specjalisty. Zapewniamy, że nie ma się czego bać. Jak sama widzisz, jest to odpowiedni człowiek na odpowiednim miejscu- po studiach lekarskich i kompetencjach, które są właściwe w przypadku leczenia zaburzeń psychicznych, które prawdopodobnie masz. Jak wygląda wizyta u psychologa?Pierwsza wizyta z tego cyklu może okazać się niepewną, a przez to niekomfortową sytuacją, która wyzwoli w nas bardzo duże pokłady stresu. Jak możemy temu zaradzić? Pewnie skupiasz się na fakcie, że specjalista będzie się śmiał z twoich wywodów na tematy psychologiczno-emocjonalne. Spieszymy z odpowiedzią, że jest to osoba na tyle poważna, że możesz całkowicie poświęcić jej swój czas i tym bardziej myśli. Dlatego do twojego zadanie będzie należeć pójście na konsultacje, z nastawieniem, że to lekarz pracuje dla ciebie i w związku z tym wybrała takie, a nie inne wizyta u psychologaJak wygląda pierwsza wizyta u psychologai czy powinnam iść do psychologa? Zazwyczaj pierwsze wizyty mają charakter wyżej już wymienionej konsultacji i nie będziesz musiała się wykazywać większą znajomością fachowej terminologii z zakresu psychiki. Pamiętaj jednak, że terapia u psychologa sprowadza się do wspólnych rozmów, wymianie informacji, dlatego powinnaś współpracować z lekarzem w miarę swoich możliwości. Mów mu o wszystkim: czego doświadczyłaś, jak wyglądał twój dzień, skąd się bierze twój płacz. Im więcej wie na twój temat, tym bardziej będzie mógł ci psycholog mi pomoże? Tak, zdecydowanie polecamy możliwość konsultacji ze specjalistą w zakresie zaburzeń psychologicznych. Rozmowy ze względnie obcą, ale też odpowiednio wykwalifikowaną osobą bardzo często uświadamiają nam o rzeczach, które do tej pory konsekwentnie odrzucałyśmy. Przede wszystkim psycholog będzie w stanie nam wyjaśnić przyczyny naszego zachowania, naszych smutków i lęków. Jako dyplomowany lekarz ma również możliwość wystawienia odpowiedniej diagnozy dalszej również pomoże ci swoją bezstronnością – nie znacie się na tyle dobrze, żeby oceniał cię przez taką samą optykę twojej najlepszej przyjaciółki czy dobrego kolegi. Dlatego będzie mógł się wykazać się większym dystansem podczas wydawania ewentualnych osądów na twój temat. Odpowiadając na twoje pytanie: czy powinnam iść do psychologa, zdecydowanie polecamy rozpatrzyć tę ewentualność!PodsumowanieCzy powinnam iść do psychologa? Bardzo często twoje myśli krążą wokół stwierdzenia co robić jak nie chcę żyć, chociaż na szczęście do tej pory nie miałaś na tyle sił i odwagi, by stanąć na krawędzi balkonu? To oznacza, że konieczna jest wizyta u profesjonalisty, który bardzo dobrze zaopiekuje się tobą i twoją psychiką. Dusza, tak samo, jak zresztą ciało, potrzebuje od czasu do czasu regeneracji, a rozmowa z psychologiem może umożliwić odbudowanie twoich wewnętrznych wystarczy wybrać lekarza, który pomoże ci w odnalezieniu radości życia. Najtrudniejszy krok to pierwszy telefon w następstwie pierwszy telefon do takiego specjalisty. Tylko kogo wybrać? Pamiętaj, że to psychiatra może zadziałać więcej w obszarze przepisywaniu leków, recept itd. Z kolei psycholog zajmuje się na ogół opiniowaniem na temat stanu zdrowia pacjenta i przeprowadza długie rozmowy na najróżniejsze tematy. Wszystko po to, aby jak najwięcej dowiedzieć się o formie psychicznej powinnam iść do psychologa- ZOBACZ ZDJĘCIA: powinnam iść do psychologa? To pytanie bardzo często zadaje sobie wiele InstagramCzy powinnam iść do psychologa- wiele osób z zaburzeniami emocjonalnymi musi mierzyć się zarówno z takim pytaniem, jak i kobiety nie miały możliwości zapytani siebie: czy powinnam iść do psychologa? Osoby z zaburzeniami emocjonalnymi traktowano jak trędowatych. psychologianaluzie/ InstagramBardzo wiele kont na Instagramie pozwala odpowiedzieć na pytanie,ypowinnam iść do psychologa i czym jest ta nauka. Gdy kilka lat temu zaczynałam studia, psychologia była moim numerem jeden. Choć brałam oczywiście pod uwagę wyjścia awaryjne, to właśnie ten kierunek miał dla mnie najwyższy priorytet w czasie rekrutacji. Jak wielu moich znajomych z roku, podjęłam tę decyzję mając poczucie, że pozwoli mi to robić w życiu coś naprawdę ważnego. Poza tym wiedziałam, że chcę pracować z ludźmi, rozwijać się oraz otwierać na świat i czułam, że pomogą mi w tym właśnie studia psychologiczne. Gdańsk wybrałam, szczerze mówiąc, głównie dlatego, że chwilowo nie brałam pod uwagę wyprowadzki. 🙂 Dziś z perspektywy absolwenta Wydziału Nauk Społecznych opowiem Ci, co z tego wyszło i jakie nietypowe korzyści wyniosłam z pobytu na uczelni. Uprzedzam jednak, że to zupełnie subiektywna lista. Nie odnosi się ona zupełnie do kierunku kształcenia jako całości, a raczej moich osobistych spostrzeżeń dotyczących tego wyjątkowego czasu. Czy studiowanie psychologii się opłaca? Od razu muszę lojalnie Cię uprzedzić, że jeśli chcesz dowiedzieć się, czy warto studiować psychologię ze względów czysto ekonomicznych, to trafiłeś pod niewłaściwy adres. Studia skończyłam nieco ponad pół roku temu, więc doświadczenie w branży mam raczej niewielkie. W trakcie nauki oraz kilka miesięcy po jej zakończeniu pracowałam co prawda na pełen etat jako copywriter, a więc zdobyłam pierwsze szlify na rynku pracy, jednak z punktu widzenia warsztatu i obycia z zawodem psychologa wciąż jestem świeżakiem. To jasne, że ideą oraz poczuciem misji nie napełnisz talerza ani nie opłacisz rachunków. Byłoby więc ekstra, gdyby praca, którą lubisz, pozwalała jednocześnie na uzyskanie godnej pensji zapewniającej dobre warunki życia. W końcu pracujemy po to, aby zarabiać i to zupełnie normalne. Obawiam się jednak, że motywacja czysto finansowa zwyczajnie nie wystarczy, aby utrzymać się w zawodzie wymagającym tak dużego zaangażowania. Na grubą kasę zresztą też bym tak od razu nie liczyła. Serio. 🙂 Jedno wiem jednak na pewno. Zastanawiając się, czy warto wybrać studia psychologiczne, powinieneś wziąć pod uwagę, że mówimy tak naprawdę o bardzo szerokiej dziedzinie wiedzy mającej wiele zastosowań w najróżniejszych branżach. To prawda, że podstawowy program studiów, szczególnie na pierwszych latach, obejmuje bardzo ogólne zagadnienia. Prędzej czy później przyjdzie jednak moment, w którym będziesz musiał sprecyzować swoje zainteresowania i wyspecjalizować się w konkretnej dziedzinie. Dlaczego wspominam o tym właśnie teraz? A no dlatego, że zupełnie inaczej wygląda zakres obowiązków (a także możliwych do uzyskania zarobków) psychologa pracującego w szkole albo publicznej służbie zdrowia, inaczej tego obracającego się w świecie biznesu lub sporu czy współpracującego z organizacjami pożytku publicznego bądź organizującego szkolenia. Mówiąc krótko, możliwości jest wbrew pozorom naprawdę sporo. Bardzo dużo zależy oczywiście od Twojego zaangażowania oraz samozaparcia, ale również elastyczności. Gotowości dostosowania się do dynamicznie zmieniających się potrzeb rynku. Oczywiście najlepszą opcją wydaje się znalezienie niszy zgodnej z własnymi zainteresowaniami czy predyspozycjami i wyrobienie sobie w niej pozycji eksperta. Musisz przygotować się na to, że w niektórych sektorach specjalistów jest najzwyczajniej w świecie za dużo, w innych natomiast są oni poszukiwani i doceniani. Kiedy ostatnio uczestniczyłam jako słuchacz w spotkaniu dotyczącym zastosowań psychologii w bardzo różnorodnych dziedzinach życia, takich jak sport, sztuka film czy biznes, jednym z najczęściej dostrzeganych wyzwań w większości branż wydawało się właśnie dostosowanie do rzeczywistości ciągłej zmiany i życia w niepewności, zarówno z punktu widzenia klienta, jak i samego psychologa. Dlatego też szczególnie cenną wartością wydaje się dziś gotowość do ciągłego uczenia się i otwartość na to, co nowe. Jakie dodatkowe korzyści dało mi studiowanie psychologii? Każda z osób na roku zaczynała naukę z jakimś wyobrażeniem o zawodzie oraz nadziejami na przyszłość. Czas je oczywiście zweryfikował (i zapewne wciąż weryfikuje). Wielu z nas, szczególnie ci, którzy nie mieli bardzo jasno ukierunkowanych zainteresowań, podąża więc dziś zupełnie inną drogą, niż planowało na początku. Podobnie zresztą jest ze mną, choć wcale nie uważam, że to coś złego. Moim zdaniem, to zupełnie normalne, że w wieku dziewiętnastu lat można nie być pewnym, co chciałoby się robić przez kolejnych czterdzieści. Tym bardziej że, jak już wspomniałam, rynek i jego potrzeby wciąż ewoluują. Wielu rzeczy zwyczajnie nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Mimo różnych wątpliwości dziś absolutnie nie żałuję, że moim wyborem kilka lat temu była psychologia. Studia to jednak nie tylko nauka zawodu. Jakie mniej oczywiste wartości wyciągnęłam dla siebie w czasie pobytu na uczelni? 1. Możliwość zetknięcia z ludźmi z całej Polski (a nawet świata) Ja wiem, że to brzmi jak banał, bo przecież na każdej uczelni wyższej masz możliwość spotkania się z innymi ludźmi. Nie chcę też rzucać na prawo i lewo stereotypami, mimo wszystko mam jednak wrażenie, że chyba nigdy wcześniej nie miałam przez dłuższy czas do czynienia z grupą tak otwartą, a przy tym różnorodną pod wieloma względami. Miło wspominam również zajęcia spoza mojej ścieżki, z psychologii międzykulturowej. Miałam zyskałam dzięki nim sposobność do wspólnego przygotowywania projektów z uczniami, którzy przyjechali do nas w ramach wymiany międzynarodowej Erasmus. Co tydzień mogłam spotkać się w jednym miejscu z Hiszpanami, Włochami, Niemcami i Kazachem i w swobodnej atmosferze dyskutować o różnicach (i podobieństwach) międzykulturowych. Chyba nigdy nie opuściłam tych zajęć bez naprawdę ważnego powodu. 2. Krytycyzm w stosunku do „spektakularnych doniesień amerykańskich naukowców” Żeby nie było, nie mam nic przeciwko amerykańskim pracownikom naukowym, ale chyba wiesz, o co mi chodzi. 🙂 Zawsze uważałam zdolność samodzielnego, krytycznego myślenia za istotną wartość. Jednak to właśnie wiedza zdobyta na studiach pomogła mi zrozumieć jak łatwo pod płaszczykiem „poważnej nauki” wcisnąć ludziom bzdury, które bywają naprawdę szkodliwe. Pamiętasz te słynne pseudobadania dotyczące szczepionek, które rzekomo miały powodować autyzm? Ich wyniki zostały oczywiście bardzo szybko obalone, a procedura badawcza okazała się okrutną ściemą. Problem w tym, że podobne „rewelacje” roznoszą się bardzo szybko, a dotyczące ich rzeczowe sprostowania już niestety niekoniecznie. A słyszałeś o eksperymencie dotyczącym wpływu autorytetów przeprowadzonym przez Milgrama? W dużym skrócie chodziło w nim o to, że zdecydowana większość badanych, pod wpływem poleceń osoby przebranej za „poważnego naukowca”, gotowa była porazić drugiego człowieka prądem o wysokim napięciu. Fizycznie nikt tak naprawdę oczywiście ucierpiał, ponieważ całość była inscenizowana (o czym badani nie mieli pojęcia). Musisz jednak przyznać, że to dość przerażająca perspektywa. Choć dziś na przeprowadzenie całej procedury w oryginalnej formule nie wyraziłaby zapewne zgody żadna komisja etyczna, to jednak został on powtórzony w wielu wydaniach, a wyniki zwykle okazywały się równie elektryzujące – dosłownie i w przenośni. Do teraz bardzo miło wspominam zajęcia z tymi prowadzącymi, którzy bardziej niż wykucie regułek na pamięć, cenili samodzielne myślenie oraz zdolność wyszukiwania, a także weryfikowania informacji. Dziś w dobie internetu, gdy każdy może napisać wszystko, a „pseudoautorytety” zdobywają popularność w zastraszającym tempie, wydaje mi się to szczególnie ważne. 3. Baza wiedzy i umiejętności przydatna w najróżniejszych branżach i dziedzinach życia Dziś psycholog przydaje się już nie tylko w szkole czy szpitalu. Coraz częściej docenia się rolę przedstawicieli tego zawodu w biznesie i zarządzaniu, prężnie rozwijającej się branży szkoleniowej, ale również w sporcie sztuce czy kulturze. Choć wiele osób wciąż to zaskakuje, to jednak mam wrażenie, że świadomość społeczeństwa w tym zakresie wciąż rośnie. W rzeczywistości ciągłych zmian i potrzeby dynamicznego rozwoju my, psychologowie, wydajemy się bardziej potrzebni niż kiedykolwiek wcześniej. To, jaką ścieżką pójdziesz jako absolwent, gdy zakończysz już naukę, zależy więc w znacznym stopniu od Twojej kreatywności, otwartości oraz zaangażowania. Dla mnie na przykład sytuacją idealną byłaby możliwość połączenia moich pasji – psychologii, sportu, podróży i pisania. (No może nie wszystkich na raz, ale jednak). Ba, wciąż nawet wierzę, że mi się to uda, a co ważniejsze intensywnie działam w tym kierunku. 🙂 4. Samorozwój Wybierając studia psychologiczne, szybko przekonasz się, że uczelniane życie to tylko początek. I nie chodzi mi wcale o to, że zaraz po uzyskaniu tytułu magistra masz dla zasady zapisać się na podyplomówkę. Zawód psychologa wymaga ciągłej pracy nad sobą i to nie tylko w kwestii edukacji. Dla mnie czas studiów był okresem, gdy bardzo mocno mogłam się skupić na lepszym poznaniu siebie i rozwijaniu cech i wartości, które są dla mnie ważne. Powróciłam do działalności w ramach woluntariatu, brałam udział w wyjątkowych wydarzeniach, których nawet nie zliczę, spotkałam setki ludzi. Pisałam artykuły do gazet papierowych, a także magazynów internetowych łącząc tematykę okołopsychologiczną z doskonaleniem dziennikarskiego warsztatu. Złapałam pierwszą stałą pracę jako copywriter. Zaczęłam nurkować, coraz więcej podróżowałam… A na co dzień intensywnie trenowałam, aby po raz pierwszy zupełnie „na poważnie” wystartować w zawodach jeździeckich. Słowem, działo się! Wtedy też pojawił się po raz pierwszy pomysł stworzenia bloga o psychologii w lekkim wydaniu, który od tego czasu dość mocno ewoluował. Czy studia psychologiczne były dobrym wyborem? Bardziej rzetelnie odpowiem na tak postawione za lat kilka lub kilkanaście, bo wciąż jestem na początku tej drogi. Na razie jednak, mimo pojawiających się czasem wątpliwości, nie żałuję swojego wyboru i mam nadzieję, że tak pozostanie. Gdy kiedyś oznajmiałam znajomym, że wybieram się na studia psychologiczne, opinie, z którymi się spotkałam, były bardzo różne. Teraz, z perspektywy czasu, wiem, że niektóre wynikały przede wszystkim z nieznajomości tego zawodu. Wiele osób wciąż myli psychologa z psychoterapeutą czy nawet psychiatrą i myśląc o tym zawodzie, wyobraża sobie gabinet z kozetką, co z prawdą ma bardzo niewiele wspólnego. 🙂 Zresztą już podczas studiów zetknęłam się z tyloma absurdalnymi mitami, na temat psychologii, że aż mnie korci, żeby część z nich opisać. Psychoterapia jest sposobem na pokonanie wielu problemów. Dzięki niej możemy nie tylko znacząco podnieść jakość swojego życia, ale także uniknąć schorzeń o podłożu psychogennym. Kiedy warto iść do psychoterapeuty? Poznaj symptomy, które wymagają wizyty u specjalisty. Szybkie tempo życia, stres oraz problemy dnia codziennego osłabiają psychikę i mogą prowadzić do rozwoju różnych schorzeń. Najczęstszym skutkiem nadmiernego przeciążenia układu nerwowego jest nerwica, która dotyczy nie tylko osób dorosłych, ale także dzieci. Uzależnienia, zaburzenia odżywiania, zaburzone relacje rodzinne i społeczne równie często wynikają z naszego trybu życia oraz indywidualnych doświadczeń i tak samo, jak choroby o podłożu psychicznym, wymagają wsparcia specjalisty. Zawiłości ludzkiej psychiki… Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, że nasze postępowanie czy dolegliwości zdrowotne są wynikiem działania psychiki. Każdy człowiek inaczej reaguje na sytuacje stresowe i traumatyczne wydarzenia, wyróżnia się odmienną odpornością psychiczną, a także indywidualną skłonnością do destrukcyjnych zachowań. Psychoterapia jest jednym ze sposobów na uporanie się z wieloma problemami o podłoży psychicznym, które nie muszą być bezpośrednio związane z naszym dorosłym życiem. Niektórych wpływających na nasze życie i postępowanie oraz radzenie sobie z emocjami przeżyć możemy nie pamiętać, bo wydarzyły się one w dzieciństwie. Nie muszą to być przeżycia traumatyczne lub związane z tzw. trudnym dzieciństwem. Czasami jedna, z pozoru nieistotna, sytuacja może zaważyć na naszej przyszłości i spowodować poważne zaburzenia emocjonalne. Czym zajmuje się psychoterapeuta? Psychoterapeuta, psychiatra i psycholog to trzy różne zawody, które bardzo często są ze sobą mylone. W celu ułatwienia wyboru specjalisty względem własnych potrzeb warto poznać zakres działania oraz kompetencje przedstawicieli tych zawodów. Psycholog, czyli osoba będąca magistrem psychologii zajmuje się przede wszystkim diagnozą psychologiczną dzieci i osób dorosłych. Psycholog nie diagnozuje schorzeń psychicznych i nie zajmuje się ich leczeniem, jednak wspiera pacjentów w rozwiązywaniu wielu problemów w zależności od tego, jaką specjalizację wybrał. Psychoterapeutą może być osoba, która ma wykształcenie wyższe i skończyła studia podyplomowe. Co więcej, aby zostać psychoterapeutą, trzeba odbyć staż kliniczny i przejść własną terapię w celu zyskania doświadczenia niezbędnego do pracy z pacjentem. Psychiatra zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem farmakologicznym w przypadku schorzeń i zaburzeń psychicznych. Konsultację psychiatryczną może zalecić nam psychoterapeuta, który wspólnie z psychiatrą pomaga pokonać problemy o podłożu psychicznym. Wskazania do wizyty u psychoterapeuty Zaburzenia lękowe. Objawy nerwicy. Objawy depresji. Brak chęci do życia. Uzależnienia. Zaburzenia odżywiania. Fobie. Zaburzone relacje rodzinne. Zaburzone relacje społeczne. Autoagresja. Trudności w budowaniu związków. Niskie poczucie własnej wartości, Zdiagnozowane dolegliwości o położy psychosomatycznym. Obsesyjne myśli. Izolowanie się od świata zewnętrznego. Zaburzenia seksualne o podłożu psychicznym. Utrata kontaktu z rzeczywistością. Uczucie odrealnienia. Przedłużający się smutek po utracie bliskiej osoby. Problemy w relacjach partnerskich, małżeńskich, zawodowych i rodzinnych. W zdecydowanej większości sami czujemy, że potrzebujemy pomocy. Zdajemy sobie sprawę z tego, że coś przeszkadza nam w życiu i musimy poszukać sposobu, aby to zmienić. Psychoterapia jest zwykle pierwszym krokiem, który pozwala na rozwiązanie utrudniających normalne funkcjonowanie zaburzeń oraz przepracowanie pewnych sytuacji, które odbierają nam radość i chęci do życia. Warto wiedzieć, że wizyta u psychoterapeuty jest niezbędna, gdy od dłuższego czasu szukamy przyczyn różnych dolegliwości zdrowotnych, ale kolejne badania wykluczają jakąkolwiek chorobę – w takim przypadku możemy mieć do czynienia z typowymi dolegliwościami psychosomatycznymi, które bez odpowiedniego leczenia prowadzą do poważnych zaburzeń lękowych. Czytaj też:Sygnały, że nasz mózg błaga o trochę „czasu dla siebie”. Nie ignoruj ich Źródło: Zdrowie Wokół psychoterapii narosło wiele mitów, które często zniechęcają potrzebujących do jej podjęcia. Nawet ja (wtedy jeszcze będąc w trakcie studiów psychologicznych) byłam sceptycznie nastawiona do efektywności terapii, jednak moje zdanie zmieniło się diametralnie w toku doświadczeń. Do pewnego momentu bardziej ceniłam leczenie psychofarmakologiczne niż terapeutyczne. Jednak zrewidowałam swój pogląd i uznaję te obie metody leczenia za równe sobie (przynajmniej jeśli chodzi o leczenie zaburzeń psychicznych. Nie wyobrażam sobie leczenia schizofrenii lub ChAD-u wyłącznie za pomocą psychoterapii. Zresztą każdy przypadek jest inny i leczenie trzeba dobierać indywidualnie, ale główna myśl jest taka, że psychoterapia nie daje wcale gorszych rezultatów w leczeniu niż leki). Cóż wpłynęło na zmianę mojego przekonania co do skuteczności procesu terapeutycznego? Wiedza to jedno, ale to nie za jej sprawą stałam się zwolennikiem psychoterapii. I nie z powodu bycia psychologiem ;) chociaż często słyszę od znajomych, którym radzę wizytę u specjalisty, że należę do „lobby psychologicznego”. Jeżeli coś doradzam lub sugeruję, to w wierze, że jest to słuszne – nie robię tego dla własnych korzyści. A wiara ta ma solidne fundamenty teoretyczne i praktyczne. Zapewne gdybym nie doświadczyła na sobie osobiście siły procesu terapeutycznego, byłabym bardziej sceptyczna i bardziej skłonna polecać farmakoterapię jako skuteczniejszą formę leczenia, traktując psychoterapię jako mniej efektywną i raczej jako dodatek do leków. Sucha teoria zostałaby dla mnie tylko teorią podpartą badaniami i być może praktyką zawodową. Ale własne doświadczenie, a także obserwacja pozytywnych zmian u wielu osób podejmujących pracę nad sobą pod kierunkiem psychoterapeuty sprawia, że mój obraz jest pełniejszy. Dobrze ilustruje to cytat z psycholożki i autorki bloga Think Happy: „Wiem, że podchodzę do terapii bardzo pozytywnie. Ale działa to na tej samej zasadzie, na jakiej idziesz do kosmetyczki i ona robi Ci super paznokcie. Jest duże prawdopodobieństwo, że polecisz ją innym. Zwłaszcza, jak sama wiesz co nieco o kosmetologii.” Czy psychoterapia działa? Na pytanie zawarte wyżej w podtytule mogłabym odpowiedzieć jednym słowem: działa. Ale wahających się zapewne to nie przekona, a krytyków tym bardziej. I wcale się nie dziwię. Dlatego przedstawię kilka faktów dotyczących efektywności psychoterapii i badań na ten temat. Pogląd, że psychoterapia nie działa powstał prawdopodobnie na podstawie analizy badań przeprowadzonej przez Hansa Eysencka w latach 50 ubiegłego wieku. Wziął on pod lupę zaledwie 6 z badań nad psychoterapią i próbował na ich podstawie dowieść, że dolegliwości 75% neurotyków maleją niezależnie od tego, czy podejmą psychoterapię czy też nie. Jego wniosek o nieskuteczności psychoterapii szeroko upowszechnił się wśród opinii publicznej, a jego skutki można odczuć do dzisiaj (Grzesiuk, Styła, 2009). Jednak jak głosi wybitny neurobiolog Eric Kandel: „Psychoterapia jest leczeniem biologicznym, terapią mózgu. Skutkuje ona trwałymi, możliwymi do zbadania, fizycznymi zmianami w mózgu, podobnie jak proces uczenia się.” Eric Kandel o psychoterapii. Badań nad efektywnością psychoterapii było multum i jeszcze więcej. Eysenck zanalizował tylko kilka z nich i na ich podstawie wyciągnął błędne wnioski. Badacze Smith, Glass i Miller (1980, za: Rakowska, 2005) przeanalizowali prawie 500 badań nad efektami psychoterapii. Oto wnioski z ich analizy: 80% osób poddanych psychoterapii funkcjonuje i czuje się dzięki niej lepiej niż przeciętna osoba, która nie brała udziału w psychoterapii, chociaż takiej pomocy potrzebowała; Efektywność psychoterapii jest podobna do efektywności leczenia lekami różnych schorzeń. Natomiast pogłębiona analiza badań nad skutecznością terapii Lamberta, Bergina i Collinsa (1977, za: Rakowska, 2005) wykazała, że: 65% osób uczestniczących w psychoterapii deklaruje poprawę; 25% uczestników psychoterapii nie zauważa zmian; 10% osób poddawanych psychoterapii obserwuje nasilenie złego samopoczucia i pogorszenie funkcjonowania w codziennym życiu. Brak jest dowodów na to, że któreś z podejść psychoterapeutycznych jest ogólnie bardziej skuteczne niż inne. Brak też różnic w skuteczności między psychoterapią grupową a indywidualną. Jednak mimo podobnej efektywności podstawowych szkół psychoterapeutycznych, to w przypadku konkretnych zaburzeń niektóre nurty psychoterapeutyczne są bardziej skuteczne niż inne. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne zaleca poniższe nurty psychoterapeutyczne w leczeniu danych zaburzeń: Bulimia – Terapia poznawczo-behawioralna, terapia interpersonalna; Zaburzenia lękowe – Terapia poznawczo-behawioralna; Zaburzenia depresyjne – Terapia behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, techniki rozwiązywania problemów (PST), terapia interpersonalna; Zaburzenia osobowości – Terapia psychodynamiczna; terapia humanistyczno-egzystencjalna; Uzależnienia – Terapia behawioralna; Bezsenność – Terapia poznawczo-behawioralna. Jeżeli te dane nie są dla kogoś wystarczające, to pozostaje zgłębić literaturę psychologiczną dotyczącą tego tematu. Albo spróbować psychoterapii na sobie w ramach eksperymentu ;). Różne kierunki w psychoterapii. Źródło: Grzesiuk, Styła (2009). Psychoterapia bez tajemnic. Podstawowa wiedza i praktyczne wskazówki. Decyzja o podjęciu psychoterapii Tak naprawdę tylko niewielki procent ludzi, dla których psychoterapia mogłaby być pomocna korzysta z tej formy wsparcia i leczenia. W USA mniej niż 1/4 osób ze zdiagnozowanym schorzeniem psychicznym zgłasza się na psychoterapię. W przypadku osób, które nie mają zaburzeń psychicznych, ale zmagają się z osobistymi trudnościami i z generowanym przez nie cierpieniem jeszcze mniejszy procent podejmuje terapię – poniżej 10% potrzebujących. Polacy jeszcze rzadziej korzystają z pomocy psychoterapeutycznej. Zapewne wynika to z ograniczonych możliwości finansowych i ograniczonych możliwości uzyskania bezpłatnej psychoterapii, z niewiedzy oraz z uprzedzeń. Jak można to zmienić? Na pewno poprzez popularyzację psychoterapii i rozprawianie się z mitami na jej temat. Kto w takim razie decyduje się na wizyty w gabinecie psychoterapeutycznym? Statystycznie częściej kobiety niż mężczyźni, osoby lepiej wykształcone i o wyższym statusie społecznym. Wyróżnia się 3 główne przypadki, w których osoby podejmują się leczenia psychoterapeutycznego: Uzmysłowienie sobie własnego problemu – Świadomość, że coś jest nie tak to pierwszy krok ku pożądanej zmiany. Jeżeli nie dostrzega się swojego problemu, to nie udaje się po pomoc. Bywa, że pod wpływem silnej presji otoczenia (rodziny, przyjaciół, lekarza) osoba taka zgłasza się do psychoterapeuty, ale nie z własnej woli. Wtedy zadaniem specjalisty jest naświetlenie problemu pacjenta. Wykorzystanie dostępnych możliwości rozwiązania problemu – Osoba zgłaszająca się do terapeuty ma poczucie, że nie potrafi sobie sama pomóc, że znane jej sposoby zaradzenia trudnościom nie przynoszą rozwiązania i brak jej odpowiedniej wiedzy. Może też się czuć bezradna i zagubiona. Potrzebuje wsparcia i pomocy kogoś kompetentnego. Pozytywne nastawienie wobec psychoterapii – Ludzie, którzy zgłaszają się na psychoterapię mają mniej uprzedzeń wobec niej i częściej uznają tę formę pomocy za skuteczną (Grzesiuk, Styła, 2009). Dlaczego warto podjąć psychoterapię? Do pójścia na terapię motywuje zazwyczaj uporanie się z przykrymi dolegliwościami i cierpieniem psychicznym. Pewna grupa korzystających z terapii nie ma zaburzeń ani trudności natury psychicznej, a poddaje się terapii w celu lepszego poznania siebie i samorozwoju. Zaskoczeniem dla czytelników może być fakt, że na terapię zgłaszają się również psycholodzy i kandydaci na psychoterapeutów :). W ramach szkolenia psychoterapeutycznego należy zazwyczaj przejść tzw. psychoterapię własną. W przypadku psychologów nie jest to wymagane, ale też zalecane – w końcu narzędziem pracy psychologa i psychoterapeuty jest ich własna osoba. Jakie są zyski z psychoterapii? Wymienia się poniższe korzyści: Lepsze poznanie siebie, swoich zachowań, uczuć i potrzeb; Bardziej realne postrzeganie siebie, swoich możliwości, pragnień, celów życiowych i własnej wartości; Zwiększenie poczucia kontroli nad własnym życiem; Zwiększenie poczucia bezpieczeństwa; Rozwój osobisty i inwestowanie w siebie – Poświęcony czas, wysiłek (i niejednokrotnie pieniądze) zaprocentują w przyszłości; Redukcja cierpienia psychicznego – Ustąpienie lub zmniejszenie męczących i ograniczających objawów psychicznych; Bezpieczny, nieinwazyjny sposób leczenia – Nie ma przeciwwskazań, by uczęszczać na psychoterapię i jednocześnie brać leki. Co więcej, wiele badań wskazuje na wysoką skuteczność łączenia leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego; Budowanie bardziej satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi; Poprawa jakości życia. A to z pewnością nie wszystkie korzyści, jakimi kusi psychoterapia ;). Na 10 pacjentów biorących udział w psychoterapii, 7 z nich uzyska poprawę. Źródło: Grzesiuk, Styła (2009). Psychoterapia bez tajemnic. Podstawowa wiedza i praktyczne wskazówki. Najczęstsze argumenty, by nie poddać się terapii Oto najpowszechniejsze powody, które powstrzymują ludzi przed podjęciem psychoterapii. Przyjrzyjmy się ich zasadności: „To nie działa” – Czyli pokłosie błędnych wniosków z analizy badań przeprowadzonej przez Hansa Eysencka z ubiegłego stulecia. Pogląd ten głoszą też osoby, które nie zaobserwowały zmiany pod wpływem psychoterapii, ale biorąc pod uwagę cytowane wyżej badania nie każda jedna osoba zazna poprawy pod wpływem terapii. Czy to wystarczający argument, by uznać tę formę leczenia za nie działającą? Absolutnie nie. Tym bardziej nie warto rezygnować z podjęcia terapii, jeżeli odczuwa się taką potrzebę. Prawdopodobieństwo, że pomoże jest duże. Najlepiej spróbować i przekonać się na własnej skórze o leczniczym wpływie tej metody :). „Już próbowałem raz i nic to nie dało” – Odpowiedz sobie szczerze na pytania, czy psychoterapia została ukończona? Czy byłeś zaangażowany i zmotywowany do pracy nad trudnościami? Czy psychoterapeuta miał odpowiednie kompetencje do udzielania pomocy? Czy nurt psychoterapeutyczny, w którym pracował terapeuta był odpowiedni dla Twego rodzaju trudności? Czy byłeś szczery wobec siebie i terapeuty? Czy idąc do lekarza od razu trafiasz na takiego fachowca, który Ci pomoże? A może szukasz odpowiedniego specjalisty aż do skutku? „Tego się nie da zmienić/to trwa już zbyt długo” – Jeżeli ktoś cierpi od wielu lat, to zrozumiałe jest poczucie braku nadziei i że ten stan jest nie do zmiany. Jednak tak naprawdę nie ma znaczenia, czy problem pojawił się dwa miesiące temu, dwa lata temu czy dwadzieścia lat temu. Pożądana zmiana jest możliwa. Również intensywność objawów nie jest przeciwwskazaniem do terapii. Jak podaje Baker (1995) „zdumiewające efekty można osiągnąć nawet u najbardziej zaburzonych pacjentów”. „Nie mam czasu na psychoterapię” – Naprawdę? Nie jesteś w stanie wygospodarować 50 czy też 60 minut w ciągu tygodnia dla siebie? Nawet kosztem rozrywki czy odpoczynku? Zdrowie i dobrostan psychiczny jest na tyle ważny, że powinno mu się poświęcić wystarczającą ilość czasu i środków… „Nie mam pieniędzy na psychoterapię” – To częsty powód rezygnowania z pomocy psychoterapeuty. Koszty psychoterapii są wysokie, ale można skorzystać również z usług psychoterapeutów przyjmujących na NFZ. Kolejki są długie, terminy odległe, ale w zasadzie czy masz lepszą alternatywę? Może warto poczekać na swój termin, nawet odległy. Każdy dzień przybliża do niego. A zapewne problem sam się nie rozwiąże do tego momentu… „Tylko wariaci chodzą na psychoterapię” – To częsty błędny i krzywdzący stereotyp związany z pacjentami gabinetów psychologicznych i psychoterapeutycznych. „Tylko słabi ludzie korzystają z psychoterapii” – Kolejny błędny stereotyp. Otóż potrzeba odwagi, by poddać się terapii i siły, by poprosić o pomoc. Odwagi, by przyjrzeć się swojemu życiu, a więc także tym obszarom, do których boimy się zaglądać i które bolą, a które utrudniają życie. „Nie jest ze mną jeszcze tak źle!” – Aha, czyli jest źle, ale poczekajmy, aż będzie jeszcze gorzej? To chyba najpowszechniejsze wymówki i argumenty podawane przeciwko podjęciu się psychoterapii. Jeżeli jeszcze coś mi się nasunie, to uzupełnię tekst. Na tę chwilę wyczerpałam temat :). Jednakże mam nadzieję, że skłoniłam czytelników rozważających poddanie się psychoterapii do podjęcia decyzji, a tych sceptycznych skłoniłam do zrewidowania swych poglądów i dalszego zgłębienia tematu. Zwolenników przekonywać nie trzeba :). Acha – i jeszcze jedno: „Im dłużej odkładamy leczenie, tym więcej jest rzeczy, z których musimy się wyleczyć.” Chris Taylor: Zaburzenia przywiązania u dzieci i młodzieży. Literatura Baker R. (1995). Stres i paniczny lęk. Grzesiuk L., Styła R. (2009). Psychoterapia bez tajemnic. Podstawowa wiedza i praktyczne wskazówki. Warszawa: Wyd. Difin. Rakowska J. (2005). Skuteczność psychoterapii. Warszawa: Wyd. Naukowe Scholar. Szczepanowski S. (2013). Czy psychoterapia zmienia mózg? Portal psychologiczny

czy warto iść do psychologa